झोप येत नाही तेव्हा मी

झोप येत नाही तेव्हा मी
हाताला येईल तो धर्मग्रंथ उचलते
मऊ शालीत गुंडाळून उशाला घेते.

त्यावर डोकं टेकलं की फार गंमतीशीर विचार येतात,
‘एवढं सांगून, एवढं लिहून
दुनिया आहे तिथेच आहे मैत्रिणी!
तू जागी राहून, डोळे जाळून
काय होणारेय? झोप.’

तरी झोप धर्मग्रंथांसारखीच वागते
दंगा घालते, पण बदलत नाही....

पहाट झाली की
मी धर्मग्रंथ पुन्हा होता त्या जागेवर ठेवू पाहते
तर तो निसटून गेलेला असतो
त्याच्या चिंध्या चिंध्या जगभर पसरलेल्या असतात
मला आरत्या, अजान, चर्चबेल, जयघोष
सगळे कलकलाटून ऐकायला येते…..
मी टीव्ही लावून बंद करते
मी नेट connect करून disconnect करते
मी पेपर उघडून चुरगाळून टाकून देते...

मी मग बागेतल्या मुलांशी खेळायला जाते...
आम्हाला कुणालाच एकमेकांची भाषा येत नाही
तरी आम्ही भरभरून गप्पा मारतो,
आम्ही कुणीच खेळाचे नियम पाळत नाही
तरी आम्ही सगळे मनसोक्त खेळतो,
आम्हाला एकमेकांचे पदार्थही धड माहित नाहीत
तरी आम्ही चवीने खाऊवर ताव मारतो,
आमच्यापैकी कुणाचेच घर एका देशात नाही
तरी आम्ही आपापल्या घरी अचूक पोहोचतो...

मी ही परत येऊन पाठ टेकते
मला झोप लागते
मला मग धर्मग्रंथ लागत नाहीत.........

Shivkanya Shashi